غم درمانى

شب پشت پنجره‏ها
آهسته نجوا مى‏كند:
«نگران نباش!»
تنها و تنها
با خودت
صادق باش!
«لوئیز سیمپسون»
اما، «هلن كلر» معتقد است كه:
اگر چه دنیا پر از رنج است
اما پر از غلبه بر آن رنج‏ها هم هست!
«دیل كارنگى»غم را تشبیه به لیموترش كرده، مى‏گوید:
«هرگاه لیموترشى دارید، سعى كنید از آن لیمو نادى بسازید!»
«پائولو كوئلیو» در باب غم و درد حكایت لطیفى را مى‏نگارد:
«هانرى ماتیس» - نقاش معروف فرانسوى - از جوانى عادت داشت هر هفته براى دیدن پییر رنوار - نقاش كبیر فرانسوى - به آتلیه‏اش برود. مدت‏ها بود كه رنوار دچار بیمارى ورم مفاصل شده بود و ماتیس هر
روز به دیدنش مى‏رفت و برایش غذا و مداد و رنگ مى‏برد و همیشه به استاد پیشنهاد مى‏كرد كه كمى به خود استراحت بدهد.
یك روز متوجه شد كه رنوار با هر حركت قلم‏مو، ناله مى‏كند. ماتیس نتوانست تحمل كند و گفت: «استاد بزرگ، آثار شما همین‏طورى هم زیبا و مهم هستند چرا این طور خودتان را شكنجه مى‏كنید؟»
رنوار در حالى كه درد و اندوه چهره‏اش را چون غبارى دربرگرفته بود به ماتیس گفت: «ساده است، زیبایى مى‏ماند ولى درد و غم در گذر است!»
«آن دیویس» با نگاهى فهیم مى‏سراید:
آموختن آسان نیست!
خستگى هر آن در كمین است.
آزرده مى‏شوى، احساس شكست مى‏كنى.
شك مى‏كنى كه رها كنى و بگذرى.
مى‏خواهى بركناره روى و وانمود كنى كه اتفاقى نیفتاده.
اما نه!
تو بازنده نیستى
كه یك مبارزى!
پیش از آنكه برنده باشیم باید بازنده باشیم.
باید گاه بگرییم تا بتوانیم روزى بخندیم.
باید آزرده باشیم تا روزى توانمند باشیم.
اگر پیوسته بكوشى و ایمان داشته باشى،
در پایان، پیروزى از آن تو خواهد بود!
اما حضور رنج‏ها و دردهاى حاصل از آن اساساً چه فایده‏اى براى ما دارد؟
«دكتر شریعتى» بر این باور است كه: «رنج‏ها و دردها انسان‏هاى متعالى را متعالى‏تر و آدم‏ها را متلاشى مى‏كند!»
پس، رنج‏ها مهمترین خاصیتى كه دارند، ساختن روح انسان است و درست به همین خاطر است كه دكتر چنین دعا مى‏كند: «خدایا! رنج‏هاى عزیز و بزرگ و حیرت‏هاى جانكاه عظیم را بر جان من بریز و شادى‏ها را به آدم‏هاى دمبه‏دار خوشحالت ببخش!»
اكنون به این باور رسیده‏ایم كه رنج‏ها همچون كوره‏ى طلاسازى، طلاى جان آدمى را صیقل مى‏دهند. چه لطیف و ژرف فرزانه‏اى این مهم را بیان داشته:
گفت: كه اى گم كرده راه زندگانى
- دل بد مكن -
اینجا سراى درد و رنج است
هر كس كه در دنیا ندارد رنگ اندوه،
بیهوده‏جو، بیهوده‏گو، بیهوده‏گرد است
رهروان! ما را به بزم دیگرى خوانده است معشوق
ما را به آتش‏هاى دنیا مى‏سپارند
تا از وجود ما طلاى ناب سازند
ما رهروان مقصد آزادگانیم
سر منزل پاكان رهى دارد، غم آلود
آن را كه مى‏خواهند پاك از عیب‏ها كرد
در كوره‏هاى تلخ‏كامى مى‏گدازند
ما را به آتش‏هاى دنیا مى‏سپارند

 

تا از وجود ما طلاى ناب سازند.
«اوشو» مى‏سراید:
نه شادى و نه غم و اندوه دائماً پا برجا باقى نمى‏مانند.
مرتباً حالتى جایش را به حالتى دیگر مى‏دهد.
اگر این مهم را كاملاً درك كنید!
وقتى كه رنج شما را فرا مى‏گیرد،
مشوش و مضطرب نخواهید شد.
چون مى‏دانید كه در مدت كوتاهى، همه چیز عوض مى‏شود.
همین‏طور وقتى كه شاد هستید.
خیلى هیجان زده نخواهید شد،
و به شادى به چشم یك پدیده گذرا نگاه خواهید كرد.
چون مى‏دانید كه؛
در زمان كوتاهى همه چیز دوباره تغییر مى‏یابد!

چكیده مطالب

- باور كن! كمى غم مثل: نمك است براى غذاى روح ما، ضرورى و لازم!
- غم‏ها، به نوعى دیگر، عطر و طعم خداوند را با خود دارند!
- یادت باشه! سعى كن گاهى غصه بخورى! اما مواظب باش تا غصه تو را نخورد!
- مطمئن باش! آتش غم، ناخالصى‏هاى روح ما را از بین مى‏برد!
- فراموش نكن! غم باعث نازك شدن روح ما مى‏گردد!
- فكر كن! وقتى به گذشته نگاه مى‏كنى، آن لحظه‏ها كه تنها در خلوت خودت كمى غمگین بودى، چه احساس لطیفى داشتى!

جان كلام

غم هم موهبتى است، ولى مثل آمپول عمل مى‏كند؛ درد دارد ولى سلامتى را به همراه مى‏آورد. اگر خوب دقت كنیم، غم‏ها هم سلامتى روح را بدنبال خود دارند!

نوشته شده در سه شنبه 17 اسفند1389ساعت 3:57 بعد از ظهر توسط شادیخ|